...ತಿರುವು ....

ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸುವ ದಾರಿ ತಿಳಿದು 

ನಡೆದೆ  ತಿರುವುಗಳ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ 

ಅಲೆದೆ ನಿನ್ನ ನೆರಳ ಹಿಂದೆ..

ತಿರುಗಿ ಸಿಗಲಾರೆ ಎಂದೊಮ್ಮೆ 

ಹೇಳಬಾರದಿತ್ತೆ ನೀನು ,

ಆ ಸುಂದರ ತಿರುವುಗಳಲ್ಲೇ 

ಕಳೆದುಹೋಗುತಿದ್ದೆ  ನಾನು.....

......ಕಗ್ಗತ್ತಲು.......

ಬೆಳದಿಂಗಳ ಚೆಲ್ಲಿದರೂ ಚಂದ್ರ,

ಭುವಿಗೆ ರವಿಯ ಸುಡು ಬಿಸಿಲೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆ..

ತಾರೆಗಳ ಬಳಗದೊಂದಿಗೆ 

ನಗುವ ತಂದರೂ ಶಶಿ,

ಇಳೆಗೆ ಸೂರ್ಯನ ರಶ್ಮಿಯೇ ಪ್ರಿಯ...

ಕಾರಣ ಕೇಳಲು ಚಂದಿರ ಭೂಮಿಗೆ

ಅವಳಂದಳು,

ಅವನಿಲ್ಲವಾದರೆ ನನಗೆ 

ಯುಗಗಳೇ 

ಜಾರುವೆ ನಾ ಕಗ್ಗತ್ತಲ ನಿಶೆಗೆ....... 

......66 ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ.........

ಮುತ್ತು,ವಜ್ರ,ರತ್ನ ಹವಳದ 

ಸಿಂಗಾರ ನಿನ್ನ ಕೊರಳಿಗಿತ್ತು

ಕಿತ್ತರಾ ಕಿರಾತಕರು ನಿನ್ನ 

ಕೊರಳ ಲಂಕಾರಕಿಟ್ಟ ವೆಲ್ಲವ

ಗುಲಾಮಗಿರಿಯ ಕಿರುಬೆರಳಲಿ ಹಿಡಿದು

ನಿಂತು ಆಳಿದರಾ ರಕ್ಕಸರು

ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಸಿಂಹಾಸನವ ಯುಗಗಳೇ

ಹೋರಾಡಿ ಬಿಡಿಸಿದರು ನಿನ್ನ 

ಕೆಚ್ಚೆದೆಯ ಮಕ್ಕಳು

ಇದ್ದ  ಹರಕಲು ಸೀರೆಯನ್ನೇ ಉಡಿಸಿ

ನಿನಗೆ ಕೈಗೆ ಹಾಕಿದ್ದ ಬೇಡಿಯಾ 

ದೂರ ಮಾಡಿದರಾ ಮಹಾತ್ಮರು

ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ....

ಇಂದೋ ನಿನಗೆ 

ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ನಿನ್ನತನವಿಲ್ಲ

ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೇ ನಿನ್ನದಲ್ಲ

ವಿಕ್ರುತಿಯೇ ಎಲ್ಲಾ

ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಕುಂಕುಮವಿಟ್ಟು

ಸಾಲದ ಸೀರೆಯುಡಿಸಿರುವರು ನಿನಗೆ..

ಸ್ವಂತಿಕೆಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ

ನಿನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಹಾರ  ಯಾವಾಗ???

ಕೊನೇಪಕ್ಷ 

ಬರಲಿ 66 ತಿರುಗಿದಾಗ....

.....ಪ್ರೀತಿ......

ಅನುರಾಗದ ಅಲೆಯಾಗಿ 

ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ ನೀನು,

ನಿರಂತರ ನಿನಗಾಗಿ 

ಕಾಯುವ ತೀರವಾದೆ ನಾನು...

ದೂರಾಗಿ ಭುವಿಯ ಒಡಲ

ಸೇರಿದಾಗ ನೀನು,

ಎಲ್ಲರೂ ದೂರುವ 

ಸಾವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿರುವೆ 

ನಾನು...

.....ನಿವೇದನೆ.........

ಪ್ರೀತಿಯ ನೀ ಹೇಗೆ ಅಳೆದೆ

ಮಾಪನವನ್ನಾಗಿಸಿ ಕಾಲವನ್ನು ಮಾತ್ರ???

ಬಚ್ಚಿಟ್ಟೂ ,ಬಚ್ಚಿಡಲಾರದ 

ಭಾವನೆಗಳ ಹಂಚಿಕೊಂಡದನ್ನ,

ಸಮಯಕ್ಕೇ ಸವಾಲೆಸೆದು

ನಸುನಕ್ಕು ಮುನ್ನಡೆದ ದಿನಗಳನ್ನ

ಮರೆತೆಯಾ ನೀ???

ಎಂದೋ ಇದ್ದ ಇತಿಹಾಸ

ಮತ್ತೆ ಕದ ತಟ್ಟಿದಾಗ,

ಬದಿದೆಬ್ಬಿಸಿತೆ ಎಂದೋ 

ಒಮ್ಮೆ ಅರಳಿದ್ದ

ನನ್ನೊಂದಿಗಿರುವಾಗ ನಿದಿರೆಗೆ

ಜಾರಿದ್ದ ಪ್ರೇಮ......????

ಮುನಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇತಿಹಾಸ

ವರ್ತಮಾನವನ್ನೇ ಅಲ್ಲಗಳೆದೆಯಾ ನೀ??

ಎರಡು ಅನುರಾಗ  ದಡಗಳ 

ನಡುವಿರುವ ದ್ವಂದ್ವ ಸೇತುವೆಯಲ್ಲಿ

ನಿಂತಿರುವೆ ನೀ...

ವರ್ತಮಾನವಾಗುವುದು ಒಂದು ನೆನಪು

ಇತಿಹಾಸದ ದಡವನ್ನಾರಿಸಿದರೆ ನೀ.... 

...ನಡೆವವರು...

ತರಾವರಿ ಚಹರೆಗಳು 

ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಭಾವಗಳು

ಹಲವಾರು ರೀತಿ ನಗುವರು

ಕುಹಕ,ಕಟಕಿ,ಮಂದಹಾಸ....

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಗದೊಮ್ಮೆ 

ನೋಡಬೇಕೆನಿಸಿದರೆ ಕೆಲವು

ತಲೆ ಎತ್ತಲಾಗದ್ದು ಹಲವು

ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಭಾವನೆಗಳ ಮೂಟೆ 

ಹೊತ್ತ ಇವರು,

ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಬದಿಗೆ

ನಡೆವ ದಾರಿಹೋಕರು......

.......ಇಂದೇಕೋ....

ಬದುಕಿನ ಜಂಜಾಟದಲಿ ಸಿಲುಕಿ,

ಉಸಿರಾಡಲೂ ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ,

ಇಂದೇಕೋ ಅನಿಸಿತು 

ಗೀಚಲು ಎರಡು ಸಾಲು... 

ಬಾರದೆ ಯಾವುದೇ ಕಲ್ಪನೆ ,

ಇರದೇ ಯಾವುದೇ ಭಾವನೆ,

ಮನಸ್ಸಿನ ಸಮಾಧಾನಕ್ಕೆ

ಏನೂ ಒಂದಿಷ್ಟು ಪದಗಳ ಜೋಡಿಸಿದೆ

ಆದರೆ,

ಪಾಪ!! ಬರೆದ ಪದಗಳೆಲ್ಲಾ 

ಸುಮ್ಮನೆ ಮಲಗಿವೆ 

ಇಂದೇಕೋ ಕವನವಾಗದೆ......